VAT-UE
Dzisiejszy artykuł został poświęcony VATowi Unii Europejskiej. Wprowadzona 1 lipca 2001 roku modyfikacja w ustawie o podatku dochodowym od towarów i usług szczegółowo określa sposób użytkowania numeru VAT-UE. Według wyżej wymienionego rozporządzenia płatnik VAT powinien w okresie poprzedzającym pierwszą wewnątrzwspólnotową dostawę dobra, bądź też przed pierwszym zakupem towaru dla wspólnoty wystąpić o nadanie numeru NIP-UE. Nabycie dobra dla wspólnoty nie jest możliwe w przypadku płatników, którym przysługuje zwolnienie z płacenia podatku VAT. Zwolnienie tego typu dotyczy wyłącznie osób zajmujących się sprzedażą, na którą nałożono podatek nie przekraczający kwoty 150 000 zł. Niepłacenie urzędowi skarbowemu podatku możliwe jest jeśli przedsiębiorca przez rok nie nabędzie towarów, których łączna suma będzie większa niż 50 000 zł. Oczywiście rezygnacja ze zwolnienia jest możliwa – rozporządzenie o podatku od towarów i usług umożliwia dwa sposoby odstąpienia od ulgi. Pierwsza z nich polega na wystąpieniu do urzędu skarbowego z odpowiednim wnioskiem, druga zaś wynika z udostępnienia partnerowi NIP-UE. Dlatego też powinno się uważać przy przeprowadzaniu zakupów/sprzedaży dla wspólnoty, jeśli nie nastąpi opodatkowanie VAT, ponieważ ewidencja VAT-UE może nastąpić przez zbyciem się ulgi. Jeżeli zdecydujemy się na zwolnienie powrócić możemy dopiero po upływie 2 lat licząc od dokonania nabycia towarów wewnątrzwspólnotowych, dla których została przez nas wybrana forma opodatkowania. W takim przypadku powinniśmy o rezygnacji zawiadomić Urząd Skarbowy (a właściwie jego Naczelnika).